Advertisements

Κοινόχρηστοι χώροι

Προστασία των κοινοχρήστων χώρων πρασίνου κατά το δίκαιο

ΣΟΦΙΑ Ε. ΠΑΥΛΑΚΗ Δικηγόρος, ΜΔΕ Περιβαλλοντική Πολιτική υπ. Δρ. Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Advertisements

Advertisements

Το δημόσιο κτίριο μέσα στην πόλη

Δημόσιοι υπάλληλοι πίσω από άθλια γραφεία ο ένας πάνω στον άλλο, ανάμεσα σε ξεχαρβαλωμένους φωριαμούς και αραδιασμένους φακέλους εδώ κι εκεί και οι γνωστές θλιβερές φωτογραφίες να κρέμονται στους ρυπαρούς τοίχους των γραφείων τους, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διακοσμήσουν κάπως τον χώρο.

Ο δημόσιος χώρος υποχωρεί στην αρπακτική βουλιμία του ιδιωτικού

Στη σύγχρονη νεοελληνική πόλη υπερισχύει το ιδιωτικό, ενώ ο δημόσιος χώρος διαρκώς ελαχιστοποιείται και συρρικνώνεται. Δρόμοι, πλατείες, πάρκα υποχωρούν μπροστά στην αρπακτική βουλιμία του ιδιωτικού. Ο σχεδιασμός, όμως, της πόλης προϋποθέτει πρώτα απ’ όλα την οργάνωση του δημόσιου χώρου, την κατασκευή των δικτύων υποδομής και στο τέλος την ανέγερση των κτιρίων.

Κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου και ρυμοτομική απαλλοτρίωση: μια χρόνια πάλη των (δια)τάξεων

Το ζήτημα της κατάργησης κοινοχρήστων χώρων πρασίνου συνεπεία άρσεως μη συντελεσμένων ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων που διατηρούνται για μακρό χρόνο, συνιστά ένα καίριας σημασίας πρόβλημα που απασχολεί εδώ και πολλές δεκαετίες τη δικαστηριακή πρακτική, τη δημόσια Διοίκηση, τις τοπικές αρχές και την ελληνική κοινωνία.