Advertisements

Μισός αιώνας πράξεων χαρακτηρισμού. Μια διαρκής παρακαμπτήριος

Μισός αιώνας πράξεων χαρακτηρισμού
Μια διαρκής παρακαμπτήριος

Δημήτριος Η. Παπαστερίου,
Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ

Είναι γνωστό ότι οι «περίφημες» πράξεις χαρακτηρισμού δεσπόζουν από το 1979 μέχρι σήμερα στην όλη λειτουργία του δασικού φαινομένου.

Σχετικό είναι το άρθρο 14 ν. 998/1979, υπό τον ελαττωματικό παράτιτλο «Προσωρινή επίλυσις αμφισβητήσεων», στην παράγραφο 1 του οποίου ορίζεται ότι «Μέχρι την ανάρτηση του δασικού χάρτη, ο χαρακτηρισμός μίας περιοχής ή τμήματος της επιφανείας της γης ως υπαγόμενης ή μη στις περιπτώσεις του άρθρου 3 του παρόντος νόμου και ο καθορισμός των ορίων τούτων για την εφαρμογή των διατάξεων αυτού, όπως και ο προσδιορισμός της κατηγορίας στην οποία ανήκει κατά τις στο άρθρο 4 διακρίσεις ενεργείται μετά από αίτηση οποιουδήποτε έχοντος έννομο συμφέρον ή και αυτεπαγγέλτως με πράξη του κατά τόπον αρμοδίου δασάρχη ή του Διευθυντή Δασών εάν στο νομό δεν υφίσταται Δασαρχείο».

Με απλά λόγια κάθε κοινωνός του δικαίου που αποφασίζει να ανεγείρει οικοδομή προσφεύγει στην αρμόδια πολεοδομία, που απαιτεί σχετικό έγγραφο χαρακτηρισμό της εκτάσεως από την οικεία δασική υπηρεσία. Η τελευταία καλείται να αποφανθεί, αν η συγκεκριμένη έκταση έχει ή όχι δασικό χαρακτήρα. Με αποτέλεσμα να εκδίδει πράξη χαρακτηρισμού με αντικείμενο την εν λόγω έκταση.

Η σχετική αρμοδιότητα της δασικής υπηρεσίας πιέζει σε τέτοιο βαθμό την όλη λειτουργία της, ώστε να κυκλοφορείται ευρέως ότι σε πολλές περιπτώσεις η δασική υπηρεσία έχει μεταβληθεί σε «οιονεί πολεοδομική υπηρεσία». Αποτέλεσμα αυτής της ενασχολήσεως της δασικής υπηρεσίας είναι η κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια σταδιακή απομάκρυνσή της από άλλες σημαντικότατες αρμοδιότητες, όπως αυτές που έχουν ως αντικείμενο τη διαχείριση των δασών εν γένει.

Όσο εφαρμόζεται το άρθρο 14 ν. 998/1979, υπό το συγκεκριμένο περιεχόμενό του, είναι φανερό ότι επηρεάζει σε εξαιρετικά σημαντικό βαθμό την όλη εξέλιξη του δασικού φαινομένου, με σημαντικές προεκτάσεις στην όλη νομοθετική παραγωγή, για παράδειγμα στις ρυθμίσεις για τις «οικιστικές πυκνώσεις» καθώς και για τα «πρόδηλα σφάλματα».

Η ενότητα του κειμένου ενός νομοθετήματος (όπως του ν. 998/1979) συμβάλλει στη χρονική, λογική, ιεραρχική και αξιολογική ενότητα της δασικής νομοθεσίας (λ.χ. του ν. 998/1979 και των άρθρων 153-155 ν. 4389/2016) και μέσω αυτής στην ενότητα της έννομης τάξης (λ.χ. των άρθρων 24 και 117, παρ. 3, Συντ).

Η παρακαμπτήριος της προσωρινής επιλύσεως των αμφισβητήσεων μέσω της δασικής υπηρεσίας σε συνδυασμό με τη μη νόμιμη παράλειψη της διοικήσεως να καταρτίσει δασολόγιο ανάγονται σε καίρια προβλήματα, η επίλυση των οποίων αποτελεί αίτημα των αρχών του τρέχοντος αιώνα μας.

 


.
Δημοσιεύτηκε στο dasarxeio.com | 14.12.2017

.


Διαβάστε επίσης:
Το ΑΚ 1057 στα δάση. Ειδοποιία και «οικιστικές πυκνώσεις»
Δείγματα και Δήγματα αντιπεριβαλλοντικής συμπεριφοράς
ΠΡΟΔΗΛΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ
Το ΣτΕ για τις «οικιστικές πυκνώσεις»
Παρέμβαση για τις «οικιστικές πυκνώσεις»
ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ: «Οικιστικές πυκνώσεις»
Στην κυριολεξία και μεταφορικά πυρκαγιές
Αριστεία και ισότητα στα δάση
–  Γούρνες: Φυσικές και νομικές
–  Η συνεχιζόμενη ιδέα των πυκνώσεων
–  ΟΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΠΥΚΝΩΣΕΙΣ
ΔΑΣΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΑΠΡ 2017 (I) – Συστηματική παρουσίαση και λίγες παρατηρήσεις
ΔΑΣΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΑΠΡ 2017 (II) – Συστηματική παρουσίαση και λίγες παρατηρήσεις
Στην «κοσμογονία» των δασικών χαρτών: Και πάλι βελτιώσεις
Επανακαθορισμοί στους δασικούς χάρτες
Αναρτήσεις δασικών χαρτών
Τάξη στα δάση και έννομη τάξη

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία, Δασικοί Χάρτες, Νομοθεσία

Tags: , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: