Τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί διάφορα συστήματα έγκαιρης ανίχνευσης πυρκαγιών για την επιτήρηση περιοχών υψηλής επικινδυνότητας και την προστασία τους από τις καταστροφικές επιπτώσεις του φαινομένου αυτού.

Αν θέλουμε να έχουμε μία εικόνα για το μέλλον των δασικών πυρκαγιών και όχι μόνο, όπως αυτό προβάλλεται από τα κλιματικά μοντέλα, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στο καλοκαίρι του 2007, το οποίο ήταν εξαιρετικά θερμό για πολλές περιοχές της νοτιοανατολικής Ευρώπης

Το πώς μιλάει και αντιδρά το δάσος, το δασικό έδαφος, οι καιρικές συνθήκες, αλλά και η ίδια η φωτιά στο δάσος, είναι κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια. Μόνο με σπουδή, μάθηση και βίωση γίνεται αντιληπτό.

Οι δύο φωτιές “ενώθηκαν σκοπίμως και υπό τον έλεγχο” των πυροσβεστών, μια επιχείρηση που έχει στόχο την ελεγχόμενη καύση των ξερών χόρτων και των θάμνων που υπάρχουν ανάμεσα στις δύο μεγάλες δασικές πυρκαγιές ώστε να τούς στερήσει την καύσιμη ύλη

Η εργασία παρουσιάστηκε στο 16ο Πανελλήνιο Δασολογικό Συνέδριο, που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι «η έντονη επανασύσταση της βλάστησης, εντός της καμένης έκτασης, αποτελεί εγγύηση για την επιτυχή αναγέννηση του δάσους

Επειδή είναι ξεκάθαρο ότι στον τομέα της δασοπροστασίας απαιτείται μια πολιτική που θα εστιάζει κύρια στην πρόληψη, που σημαίνει ενισχυμένες δασικές υπηρεσίες, σε προσωπικό και μέσα, σημαίνει δασολόγιο και δασικούς χάρτες, σημαίνει δράσεις και ενημέρωση του πολίτη.

Η ενίσχυση των πυρκαγιών θα έχει επίπτωση και στην ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, καθώς ο καπνός από θα αυξηθεί κατά 20-100% – ανάλογα με την περιοχή – επηρεάζοντας την ορατότητα και προκαλώντας περισσότερα αναπνευστικά προβλήματα.